Deszcz od wczoraj wieczora namacza wszystko wkoło- i BARDZO DOBDZIE, jak to mawia Absorberka, bo sucho już było jak pieprz i wody w piwnicy zero.
Z racji gąbczastości i śliskości podłoża, wypad na pola nie wchodzi w rachubę, wryć się w błoto na grządkach też nie mam ochoty.
Herbata zalana (śpiewa), a w kurniku...
Perła chyba za kwoczenie się bierze.
 |
| Perła |
 |
| Perła w stadzie |
Wczoraj, koło siedemnastej zauważyłam, że Perła siedzi na gnieździe.
To zbyt późna pora na składanie jajek (moje niosą się do godzin wczesno -popołudniowych).
Zaczęłam podejrzewać ją o to, że zasiadła.
Nie wiem czy Tito dał radę (czasem kura mocno przysiadała i wydawało się, że karakan miał możliwość strzelić do celu) czy tylko po mamusi Olusi ma instynkt kwoczenia.
Zobaczymy.
Póki co postanowiłam przenieść ja do kurnika. Powinna mieć spokój, ale pozostałe pomieszczenia są niestety mało szczelne i nie chciałabym, aby podzieliła los Piotrusia .
Pierwsza zmiana w zachowaniu dała się zauważyć, kiedy sięgnęłam ręką do niej. Podniosła skrzydła i chciała mnie dziobnąć. Wyraźnie broniła jaj.
Najciekawsze jednak stało się, kiedy wraz ze skrzynką przenosiłam ją do kurnika.
Oczywiście nie wytrzymała napięcia i zeskoczyła.
Z wrzaskiem, ale takim całkiem innym niż gdy się kury czegoś przestraszą, innym jak przy obwieszczaniu całej okolicy, że właśnie wydały z siebie jajo.
Perła była sfrustrowana, bo odbierałam jej (w jej ocenie) jaja, może przyszłe dzieci!
Długo chodziła, gdacząc głośno. Zainteresowane tym kury odpowiadały jej z zakątków wybiegu.
Jednak najciekawsze stało się w momencie, kiedy Perła stała, a podeszłą do niej Olka. Chyba z paręnaście sekund patrzyły sobie w oczy.
Potem młoda kwoczka położyła się w miejscu, gdzie kurowskie się tarzają, a reszta kur i Tito... stały cicho koło niej.
 |
| Olka z dziećmi, 2014 r. Na grzbiecie- Perła i Pepita |
 |
| Olka z dziećmi, 2014 rok, obdziubuje kosiarkę z trawy |
 |
| Piękny, ale brutalny Bruno; ojciec kurczaków Oli; 2014 r. |
Nie będę tu wypisywała glorii na temat zwierząt, bo większość z was sama je obserwuje i wie, że to nie maszynki mięsa, jajek czy mleka.
Jedni to widzą- i nie uważają za nic dziwnego. Ot, takie zwierzęta są, ale nie zmienia to faktu, że się je zabija i zjada.
Niektórym takie informacje nie pozwalają jeść zwierząt.
Dla innych z kolei są niewygodne, bo wreszcie trzeba wziąć to pod uwagę w kształtowaniu warunków bytowych zwierząt hodowlanych.
Rozwój badań nad behawiorem zwierząt daje nam obraz psychiki zwierząt, ich inteligencji i obala mity kartezjuszowe.
Co potrafią kury?
Ano, całkiem sporo:
- rozróżniają liczby od 1 do 5
- potrafi rozróżnić do 100 swoich towarzyszek
- gdaczą na około 30 różnych sposobów, w zależności od przekazywanej treści
- pamięć kur dotyczy często takich zagadnień jak kto komu jaki kąsek smaczny podrzucił
- kojarzą związki przyczynowo- skutkowe
- w jednym z eksperymentów ptaki chore otrzymywały dwie karmy, w tym jedną ze środkiem przeciwbólowym. Oczywiście po pewnym czasie korzystały już tylko z drugiego typu karmy
- kury pojmują także dość złożone koncepcje. W jednym z eksperymentów udowodniono, że mogą "przewidywać przyszłość i demonstrować samokontrolę". Ptak miał dziobnąć guzik i otrzymać nagrodę natychmiast lub poczekać 22 sekundy i dostać zwiększoną porcję. W 90% wypadkach kury potrafiły powstrzymać się i zaczekać na nagrodę.
- kury uczą się też od innych na zasadzie obserwacji oraz przekazują wiedzę swoim dzieciom
 |
| Olka asystuje przy przekładaniu fotelików samochodowych |
Nie trzeba też chyba pisać, że każda kura to odrębny osobnik.
Każda ma inną osobowość.
Im więcej przebywa się ze zwierzętami, obserwuje je, a ma się do tego pewną wrażliwość, tym bardziej czuje się odpowiedzialnym za to "oswojone" życie.
To znów nastręcza "kłopotów"...
Nie zjem swoich kur i tym samym pozostanę goopolem.
Oczywiście mając takie małe stadko jeszcze mogę sobie pozwolić na utrzymywanie ich do śmierci naturalnej, mimo spadku nieśności, ale w przypadku większej ilości byłoby to samobójstwo.
Pisząc o mądrości kurzej korzystałam także z:
